ชยสิทธิคาถา (สรภัญญะ)

พาหุง สะหัสสะมะภินิมมิตะสาวุธันตัง, คฺรีเมขะลัง อุทิตะโฆระสะเสนะมารัง, ทานาทิธัมมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท, ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะสิทธิ นิจจัง.

ปางเมื่อพระองค์ปะระมะพุท-ธะวิสุทธะศาสดาตรัสรู้อนุตตะระสะมา-ธิ ณ โพธิบัลลังก์ขุนมารสหัสสะพหุพา-หุวิชาวิชิตขลังขี่คีริเมขละประทังคชะเหี้ยมกระเหิมหาญแสร้งเสกสะราวุธะประดิษฐ์กละคิดจะรอนราญรุมพลพหลพยุหะปานพระสมุททะนองมาหวังเพื่อผจญวะระมุนิน-ทะสุชินราชาพระปราบพหลพยุหะมา-ระมเลืองมลายสูญด้วยเดชะองค์พระทศพลสุวิมลไพบูลย์ทานาทิธรรมะวิธิกูลชนะน้อมมะโนตามด้วยเดชะสัจจะวะจะนาและนมามิองค์สามขอจงนิกรพละสยามชยะสิทธิทุกวารถึงแม้จะมีอริวิเศษพละเดชเทียมมารขอไทยผจญพิชิตะผลาญอริแม้นมุนินทร ฯ