คำบูชาสถานที่ประสูติ
ณ ลุมพินีวัน
Homage at the Birthplace (Lumbini)
เราทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใดเป็นสรณะ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใดเป็นศาสดาของเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายชอบใจธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใด พระผู้มีพระภาคเจ้าของเราทั้งหลายพระองค์นั้น ทรงเป็นพระอรหันต์ ตรัสรู้เองโดยชอบ ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ทรงรู้แจ้งโลก ทรงเป็นสารถีฝึกบุรุษ ไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า ทรงเป็นพระศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรรม ทรงจำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์.
บัดนี้เราทั้งหลายได้มาถึงแล้ว ซึ่งสถานที่ประสูติของสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ได้มาชุมนุมบูชาพร้อมกัน อยู่ ณ หน้าเสาศิลาใหญ่นี้ ก็สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ประสูติจากพระครรภ์ของพระพุทธมารดา ณ ที่ใด สถานที่นั้น คือป่าไม้สาละอันมีนามว่า ลุมพินีวัน
สตรีพวกอื่น ตั้งครรภ์ยังไม่ถึง ๑๐ เดือนแล้วคลอดบ้าง เลย ๑๐ เดือนบ้าง ย่อมนอนคลอดบ้าง นั่งคลอดบ้าง แต่พระนางสิริมหามายา ผู้เป็นพุทธมารดา ทรงตั้งครรภ์อยู่ถ้วน ๑๐ เดือน ก็ทรงประทับยืนประสูติ ดุจน้ำมันไหลออกจากบาตร ไม่แปดเปื้อนมลทินใด ๆ ทรงสะอาดผ่องใส ทรงรุ่งเรือง ดุจแก้วมณีที่วางอยู่บนผ้าจากแคว้นกาสี เหมือนพระธรรมกถึกแสดงธรรมแล้วก้าวลงจากธรรมาสน์ทรงแกล้วกล้าอาจหาญ
ครั้งนั้น มหาพรหมขีณาสพ ผู้รุ่งเรืองในสุทธาวาส ใช้ตาข่ายทองรองรับไว้ ท้าวมหาราชทั้ง ๔ ใช้เครื่องลาดหนังเสือดาว ที่สมมติกันว่าเป็นมงคล อันมีสัมผัสสบาย รับต่อจากพรหม พวกมนุษย์ทั้งหลาย ใช้เทริดผ้าเปลือกไม้รับต่อมา เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายพากันมาบูชา ด้วยดอกไม้ ด้วยของหอม ในที่นี้ จะหาบุคคลเสมอพระองค์ย่อมไม่มี ท้าวมหาพรหมทั้งหลาย กั้นเศวตรฉัตรทั่วทั้งห้องจักรวาล
ก็ ณ ที่นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ประสูติจากพระครรภ์ของพระพุทธมารดา เสด็จดำเนินด้วยพระบาท ๗ ก้าว ทรงบรรลือสีหนาท เปล่งอาสภิวาจาว่า
อัคโคหะมัสฺมิ โลกัสสะเชฏโฐหะมัสฺมิ โลกัสสะ
เราเป็นผู้เลิศที่สุดในโลก เราเป็นผู้เจริญที่สุดในโลก เสฏโฐหะมัสฺมิ โลกัสสะ เราเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลก
อะยะมันติมาชาตินัตถิทานิ ปุนัพภะโว
ชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย บัดนี้ ภพใหม่จักไม่มีอีกต่อไป ดังนี้. แม้ในครั้งนั้น มหาพรหมขีณาสพก็มี เทพที่เป็นพระอนาคามีก็มี เทพที่เป็นสกิทาคามีก็มี เทพที่เป็นโสดาบันก็มี แต่สักบุคคลหนึ่ง จะมีบารมีเสมอกับพระองค์นั้นไม่มี แม้นว่า รวมทานบารมีของหมู่สัตว์ ทั่วทั้งจักรวาลเข้าด้วยกัน ก็ไม่อาจเทียบกับทานบารมี ของพระบรมโพธิสัตว์ เพียงพระองค์เดียวได้ จึงไม่มีใครในจักรวาลนี้ จะประเสริฐกว่าพระองค์ ผู้เป็นพระมหาบุรุษเอกของโลก ข้าพเจ้าขอน้อมบูชา พระบรมโพธิสัตว์ ผู้ได้ทรงประสูติ ณ สถานที่นี้
สุโขพุทธานะมุปปาโท
การเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า นำมาซึ่งความสุข เพราะการเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า ทำให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย เสมือนได้แสงประทีป นำทางกระแสชีวิตนี้ ที่มืดมิดมานาน ด้วยอวิชชา และกิเลสทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอบูชา เครื่องสักการะทั้งหลายเหล่านี้ แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ด้วยอานิสงส์แห่งการบูชานี้ จงเป็นปัจจัยเกื้อหนุน ให้ข้าพเจ้า ได้ทำศรัทธา ได้ทำความเพียร ได้ทำสติ ได้ทำสมาธิ ได้ทำปัญญา ให้เกิดขึ้นในกระแสชีวิตนี้ ขอให้กระแสชีวิตนี้ มั่นคงในพระรัตนตรัย จนกว่าจะถึงซึ่งความพ้นทุกข์ คือ พระนิพพาน ในการอันควรด้วย เทอญ ฯ
จากหนังสือสาธยายธรรม นำสู่วิมุตฺติ หน้า ๒๑๕ รวบรวมและเรียบเรียงโดยทีมงานธรรมสมทบ