คำบูชาสถูปที่แสดงยมกปาฏิหาริย์

วันทามะ ภันเต ภะคะวา อิมัง ยะมะกะปาฏิหาริยะกะระณัฏฐานัง, ยัตถาคะโตมฺหะ, อิธะ โข ปะนะ ภะคะวา, อะเนกะวิธัง ยะมะกะปาฏิหาริยัง, อะกาสิ ติตถิเย ทะมิตุง ฯ ตะโต โส ภะคะวา เทวะโลกัง คันตฺวา ตาวะติงสะภะวะเน ปัณฑุกัมพะละสิลาสะเน เตมาสัง วัสสูปะคะโต อะภิธัมมะ ปิฏะกัง เทเสนโต พุทธะมาตะรัง สะปะริวารัง โสตาปัตติผะเล ปะติฏฐาเปสิ ฯ

สาธุ โน ภันเต, อิเมหิ สักกาเรหิ อะภิปูชะยามะ, สฺวากขาตัญจะ นะมามะ, อัมฺหากัง ทีฆะรัตตัง, ปะระมัตถายะ มัคคะหิตายะ ผะละสุขายะ ฯ

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้ดำเนินตามรอยบาทของพระศาสดา มาถึงแล้ว ณ สถานที่ใด ขออภิวาทสถานที่นั้น คือ ที่ทรงแสดง ยมกปาฏิหาริย์ เพื่อปราบเหล่าเดียรถีย์ผู้เป็นมิจฉาทิฏฐิ ครั้นแล้วจึงเสด็จไปยังเทวโลก ทรงจำพรรษาและแสดงพระอภิธรรมปิฎก โปรดพระพุทธมารดา พร้อมทั้งเทวดาผู้ห้อมล้อม ให้ได้บรรลุโสดาปัตติผล ณ ปัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ฯ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอน้อมบูชาอย่างยิ่ง ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ และขอน้อมระลึกถึงพระธรรม ที่ทรงแสดงไว้ดีแล้ว ขอน้อมนมัสการกราบไหว้ แด่พระอริยสงฆ์สาวก มีพระพุทธมารดา พระมหามายาเทพบุตร เป็นเบื้องต้น ด้วยการนอบน้อมสักการะแด่พระรัตนตรัย อันควรบูชายิ่งโดยส่วนเดียว ขอจงเป็นปัจจัย ให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย ได้เจริญไตรสิกขา เพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง เพื่อบรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งธรรมที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง เพื่อความรู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ได้ทำสำเร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ มิได้มีอีก. ตราบใด ที่ข้าพเจ้ายังไม่พ้นไปจากห้วงแห่งโอฆะ ขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้ไปสู่อบายภูมิ ให้ได้เกิดในสุคติภูมิ เกิดในประเทศอันสมควร เป็นผู้มี กัมมัสสกตาสัมมาทิฏฐิเป็นผู้แสวงหาสัจจธรรม เมื่อได้ฟังพระสัทธรรม ขอให้ได้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม และรู้แจ้งอริยสัจจธรรม โดยไม่มีอุปสรรคขัดขวางด้วย เทอญ ฯ