Homage at Nalanda

วันทามะ ภันเต ภะคะวา, อิมัง นาลันทามะหาวิหารัง, ยัตถาคะโตมฺหิ, ยะหัง สารีปุตโต ชาโต เจวะ ปะรินิพพุโต จะ, โส กิระ กะตัญญูกะตะเวทิตายะ สะมันนาคะตัตตา, นิพพานะสะมะเย สัญชาติเทสัง ปัจจาคันตฺวา, มาตะรัง โสตาปัตติผะเล ปะติฏฐาเปตฺวา, อะรุณุคคะมะเนเยวะ ชาตะวาระเก นิพพุโต ฯ

สาธุ โน ภันเต, อิเมหิ สักกาเรหิ อะภิปูชะยามะ, สฺวากขาตัญจะ นะมามะ, อัมฺหากัง ทีฆะรัตตัง, ปะระมัตถายะ มัคคะหิตายะ ผะละสุขายะฯ

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ดำเนินตามรอยบาทพระศาสดา มาถึงแล้ว ณ นาลันทามหาวิหาร ที่พระพุทธเจ้าทรงเคยแสดงพระธรรม เมื่อยังเป็นเมืองนาลันทา ทั้งยังเป็นที่เกิดและที่ปรินิพพาน ของพระอัครสาวกผู้มีนามว่า พระธรรมเสนาบดีสารีบุตร ผู้เลิศอย่างยอดเยี่ยมด้วยปัญญา และเปี่ยมด้วยความกตัญญู คือ ได้เทศนาโปรดนางสารีผู้มารดา ให้ได้เสวยวิมุตติรส บรรลุโสดาปัตติผลในเวลารุ่งอรุณ และเป็นบุญสถานอันเป็นที่ชุมนุมแห่งพระสงฆ์ ผู้ใคร่ศึกษาในพระธรรมวินัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฯ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลายขอน้อมบูชาโดยยิ่ง ด้วยเครื่องสักการะเหล่านี้ ขอน้อมบูชาระลึกถึงพระธรรม ที่ทรงแสดงไว้ดีแล้ว ขอน้อมนมัสการกราบไหว้แด่พระอริยสงฆ์ มีท่านพระธรรมเสนาบดีสารีบุตรเถระ เป็นเบื้องต้น ด้วยการนอบน้อมสักการะแด่พระรัตนตรัย อันควรบูชายิ่งโดยส่วนเดียว ขอจงเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย เจริญตั้งมั่นด้วยดีในสติปัฏฐาน ๔ ได้อบรมดีแล้วในโพชฌงค์ ๗ เพื่อความบริบูรณ์แห่งอริยมรรคมีองค์ ๘ . ตราบใด ที่ข้าพเจ้ายังไม่พ้นไปจากวัฏฏสงสาร ขอให้ข้าพเจ้าได้กระทำกุศลทุกประการ เพื่อเป็นปุพเพกตปุญญตา ขอให้เกิดในปฏิรูปเทศ อันมีพระรัตนตรัย มีอัตตสัมมาปณิธิที่มั่นคง อย่าได้คบคนพาล ให้ได้คบแต่บัณฑิต และได้บูชาผู้ที่ควรแก่การบูชาอันสูงสุด ให้ได้ฟังพระสัทธรรม ทรงธรรมทรงวินัย ได้เป็นพหูสูต. ขอให้การบูชาสักการะนี้ของข้าพเจ้าทั้งหลาย จงเป็นไป เพื่อปรมัตถประโยชน์ คือ พระนิพพาน เพื่อเกื้อกูล คือ อริยมรรค เพื่อความสุข คือ อริยผลอันเป็นวิมุตติสุข แก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ตลอดกาลนาน เทอญ ฯ