Bojjhanga Paritta
โพชฌังคปริตร
โพชฌังโค สะติสังขาโตธัมมานัง วิจะโย ตะถาวิริยัมปีติปัสสัทธิโพชฌังคา จะ ตะถาปะเรสะมาธุเปกขะ โพชฌังคาสัตเต เต สัพพะทัสสินามุนินา สัมมะทักขาตาภาวิตา พะหุลีกะตาสังวัตตันติ อะภิญญายะนิพพานายะ จะ โพธิยาเอเตนะ สัจจะวัชเชนะโสตถิ เต โหตุ สัพพะทา ฯเอกัสฺมิง สะมะเย นาโถโมคคัลลานัญจะ กัสสะปังคิลาเน ทุกขิเต ทิสฺวาโพชฌังเค สัตตะ เทสะยิเต จะ ตัง อะภินันทิตฺวาโรคา มุจจิงสุ ตังขะเณเอเตนะ สัจจะวัชเชนะโสตถิ เต โหตุ สัพพะทา ฯเอกะทา ธัมมะราชาปิเคลัญเญนาภิปีฬิโตจุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะภะณาเปตฺวานะ สาทะรังสัมโมทิตฺวา จะ อาพาธาตัมฺหา วุฏฐาสิ ฐานะโสเอเตนะ สัจจะวัชเชนะโสตถิ เต โหตุ สัพพะทา ฯปะหีนา เต จะ อาพาธาติณณันนัมปิ มะเหสินังมัคคาหะตะกิเลสา วะปัตตานุปปัตติธัมมะตังเอเตนะ สัจจะวัชเชนะโสตถิ เต โหตุ สัพพะทา ฯ
โพชฌังคะปะริตตัง นิฏฐิตัง
Translationโพชฌังคปริตร
โพชฌงค์ ๗ ประการ เหล่านี้ คือ สติสัมโพชฌงค์ ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ วิริยสัมโพชฌงค์ ปีติสัมโพชฌงค์ ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ สมาธิสัมโพชฌงค์ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ อันพระมุนีเจ้าผู้เห็นธรรมทั้งสิ้น ตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลมาเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ และเพื่อพระนิพพาน ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านทุกเมื่อ.
ในสมัยหนึ่ง พระโลกนาถเจ้า ทอดพระเนตรเห็นพระโมคคัลลานะ และพระมหากัสสปะ ซึ่งเป็นไข้ ถึงทุกขเวทนาแล้ว ทรงแสดงโพชฌงค์ ๗ ประการ ท่านทั้ง ๒ ก็เพลิดเพลินพระภาษิต หายจากโรคในขณะนั้น ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านทุกเมื่อ.
ครั้งหนึ่ง แม้พระธรรมราชา อันความประชวรเบียดเบียนแล้ว รับสั่งให้พระจุนทเถระแสดงโพชฌงค์นั้นโดยเคารพ ก็ทรงบันเทิงพระหฤทัย หายจากความประชวรไปโดยฐานะ ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านทุกเมื่อ.
ก็อาพาธทั้งหลายนั้น ของพระผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทั้ง ๓ หายแล้ว ไม่กลับเป็นอีก ดุจดังกิเลสถูกอริยมรรคกำจัดเสียแล้ว ถึงความไม่เกิดขึ้นอีกเป็นธรรมดา ด้วยการกล่าวคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านทุกเมื่อ.
(คิลานสูตร สํ. มหา.)
From the chanting book สาธยายธรรม นำสู่วิมุตฺติ, page 88, compiled by the ธรรมสมทบ team.