Buddha Jaya Mangala Gatha

พาหุง สะหัสสะมะภินิมมิตะสาวุธันตังคฺรีเมขะลัง อุทิตะโฆระสะเสนะมารังทานาทิธัมมะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะพญามาร ผู้นิรมิตแขนมากตั้งพัน ถืออาวุธครบมือ ขี่คชสารครีเมขละ พร้อมด้วยเสนามาร โห่ร้องกึกก้องมา ด้วยธรรมวิธี มีทานบารมีเป็นต้น ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

มาราติเรกะมะภิยุชฌิตะสัพพะรัตติงโฆรัมปะนาฬะวะกะมักขะมะถัทธะยักขังขันตีสุทันตะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะอาฬวกยักษ์ ผู้มีจิตกระด้าง ปราศจากความอดทน มีฤทธิ์พิลึกยิ่งกว่าพญามาร ผู้เข้ามาต่อยุทธ์อันยิ่งจนตลอดคืนยังรุ่ง โดยวิธีทรมานเป็นอันดี คือ ด้วยพระขันติ ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมัตตะภูตังทาวัคคิจักกะมะสะนีวะ สุทารุณันตังเมตตัมพุเสกะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะช้างตัวประเสริฐชื่อนาฬาคิรี เป็นช้างเมามันยิ่งนัก แสนที่จะดุร้าย ประดุจไฟป่า จักราวุธและสายฟ้า โดยวิธีรดด้วยน้ำ คือ พระเมตตา ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

อุกขิตตะขัคคะมะติหัตถะสุทารุณันตังธาวันติโยชะนะปะถังคุลิมาละวันตังอิทธีภิสังขะตะมะโน ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงกระทำอิทธาภิสังขารด้วยพระหฤทัย ทรงชนะโจรชื่อ องคุลิมาล ผู้ดุร้ายหยาบคาย ทั้งมีฝีมือ ถือดาบวิ่งไล่พระองค์ไปสิ้นทาง ๓ โยชน์ ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

กัตฺวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียาจิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌสันเตนะโสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะความกล่าวร้ายของนางจิญจมาณวิกา ผู้ทำไม้ มีสัณฐานอันกลมประหนึ่งว่ามีครรภ์ โดยวิธีอันงาม คือ ด้วยความสงบในท่ามกลางหมู่ชน ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

สัจจัง วิหายะ มะติสัจจะกะวาทะเกตุงวาทาภิโรปิตะมะนัง อะติอันธะภูตังปัญญาปะทีปะชะลิโต ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะสัจจกนิครนถ์ ผู้มีวาทะยกย่องตนประดุจธง ผู้มีใจชอบยกวาทะ ผู้มืดมนยิ่งนัก ผู้คิดจะละเสียซึ่งความสัตย์ ด้วยประทีปอันรุ่งเรือง คือ ปัญญา ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

นันโทปะนันทะภุชะคัง วิพุธัง มะหิทธิงปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยันโตอิทธูปะเทสะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะพญานาคราชชื่อนันโทปนันทะ ผู้มีความเห็นผิด ผู้มีฤทธิ์มาก โปรดให้ท่านพระโมคคัลลานะเถระ ผู้พุทธชิโนรส นิรมิตกายเป็นนาคราช ไปทรมานด้วยวิธีแนะนำการแสดงอิทธิฤทธิ์แก่พระเถระ ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ สุทัฏฐะหัตถังพฺรัหฺมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานังญาณาคะเทนะวิธินา ชิตะวา มุนินโทตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ

พระจอมมุนีทรงชนะพรหมผู้มีนามว่า ท้าวพกาผู้มีฤทธิ์ ผู้สำคัญตนว่าเป็นผู้รุ่งเรืองและบริสุทธิ์ ผู้ถูกงูพิษ คือ ทิฏฐิที่ถือเอาผิดกัดเอาแล้ว โดยวิธีตรัสอย่างชัดเจนด้วยพระญาณ ขอชัยมงคลทั้งหลายจงมีแก่ท่าน ด้วยเดชแห่งพระพุทธชัยมงคลนั้น.

เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฏฐะคาถาโย วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันทีหิตฺวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิโมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปัญโญ

นรชนใด มีปัญญา ไม่เกียจคร้าน สวดก็ดี ระลึกก็ดี ซึ่งพระพุทธชัยมงคลทั้ง ๘ คาถา แม้เหล่านี้ ทุก ๆ วัน นรชนนั้น จะพึงละเสียได้ซึ่งอุปัทวันตรายทั้งหลายมีประการต่าง ๆ เป็นอเนก ถึงซึ่งวิโมกขสิวาลัย อันเป็นบรมสุขแล.