สาธยายพระสัทธรรม

ในวาระที่พระบรมศาสดาจะเสด็จดับขันธปรินิพพาน พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า "ดูก่อนอานนท์ ธรรมและวินัยที่ตถาคตแสดงแล้ว บัญญัติแล้ว จะเป็นศาสดาแก่เธอหลังการล่วงไปแห่งเรา"

มารไม่รู้จักพระพุทธเจ้า เข้าใจว่าหากพระองค์ปรินิพพานแล้ว พุทธบริษัทจะขาดที่ยึดเหนี่ยว แต่โดยพุทธประสงค์แล้ว เมื่อพระบรมศาสดาปรินิพพาน ๑ พระองค์ พระธรรมวินัย ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ จึงมาทำหน้าที่เป็นพระศาสดา

วินัย ได้แก่ ระเบียบข้อบังคับสำหรับชีวิตและชุมชนของภิกษุและภิกษุณี จัดไว้เป็นคัมภีร์หนึ่ง เรียกว่า (๑) วินัยปิฎก (เรียกย่อหรือหัวใจว่า อา ปา ม จุ ป)

ธรรม จัดแยกเป็น ๒ คัมภีร์ คือ

• ๑) ธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงยักเยื้องไปต่าง ๆ ให้เหมาะกับบุคคล สถานที่ เหตุการณ์ มีเรื่องราวประกอบ จัดรวมไว้ เรียกว่า (๒) สุตตันตปิฎก (เรียกย่อหรือหัวใจว่า ที ม สํ อํ ขุ)
• ๒) ธรรมที่แสดงเป็นเนื้อหาหรือหลักวิชาล้วน ๆ ไม่เกี่ยวด้วยบุคคลหรือเหตุการณ์ ไม่มีเรื่องราวประกอบ จัดไว้พวกหนึ่ง เรียกว่า (๓) อภิธรรมปิฎก (เรียกย่อหรือหัวใจว่า สํ วิ ธา ปุ ก ย ป)

พระไตรปิฎกนั้น เมื่อสงเคราะห์ลงสู่สิกขา ๓ แล้ว พระวินัยปิฎกสงเคราะห์ลงสู่ อธิศีลสิกขา พระสุตตันตปิฎกสงเคราะห์ลงสู่ อธิจิตตสิกขา พระอภิธรรมปิฎกสงเคราะห์ลงสู่ อธิปัญญาสิกขา

ฉะนั้น พุทธบริษัทไม่พึงฉีกพระไตรปิฎกออกจากกัน และไม่พึงปฏิเสธบทพยัญชนะใดในพระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา แต่ควรรักษาไว้ตามมติที่พระเถระได้รักษาพระธรรมวินัย สืบต่อกันมา กว่า ๒๕๖๗ ปี